شعر در مورد آب

شعر در مورد آب,شعر در مورد آب زلال,شعر درباره آب زلال,شعر در مورد آب روان,شعر درباره آب روان,شعر درمورد آب,شعر در مورد آب و آتش,شعر در وصف آب,شعر آب,شعر آبی خاکستری سیاه,شعر آب را گل نکنیم,شعر آبی,شعر آب روان,شعر آب زنید راه را,شعر ابی خاکستری سیاه مصدق,شعر کامل آبی خاکستری سیاه,متن شعر آبی خاکستری سیاه,دکلمه شعر آبی خاکستری سیاه,دانلود شعر آبی خاکستری سیاه,شعر آب را گل نکنیم سپهری,شعر اب را گل نکنیم سهراب سبهری,شعر نو آب را گل نکنید,شعر اب را گل نکنید سهراب سپهری,شعر اب را گل نکنید,متن شعر آب را گل نکنیم,تفسیر شعر آب را گل نکنیم,نقد شعر آب را گل نکنیم,مفهوم شعر آب را گل نکنیم,شعر آب زنید راه را هین که نگار میرسد,شعر آب زنید راه را اینکه نگار می رسد,شعر آب زنید راه را هین که نگار می رسد,شعر آب زنید راه را,شعر آب زنید راه را از کیست,شعر آب زنید راه را اول دبیرستان,معنی شعر آب زنید راه را,دانلود شعر آب زنید راه را,متن شعر آب زنید راه را

شعر در مورد آب

در این مطلب سعی کرده ایم حدود 100 شعر از اشعار زیبا را در مورد آب برای شما تهیه نماییم.برای دیدن این اشعار به ادامه مطلب مراجعه نمایید

بیا تا قدر این نعمـت بدانیم

که در بحران بی آبی نمانیم

بیا از بهر حفظ آن بکوشیم

وجود آب را ارزش شماریم

شعر در مورد آب

از این سـرمایه خوب الهی

برای نسل خود باقی گذاریم

چنین فرموده بر ما حیّ دانا

که زنده هر چه را از آب داریم

شعر در مورد آب زلال

بـیا تا در نگـاه تشـنه آب به سان ابـر بـارانی بـباریم

برای مصرف خوب و درستش نهال صرفه جویی را بکاریم

شعر درباره آب زلال

نجات آب بر ما شد وظیفه بر انجامش بـیـا همـت گذاریم

صدای آب یعنی زندگانی بیا دل را به این نجوا سپاریم

شعر در مورد آب روان

صدای پای آب آید به گوشم                                که فریادی کشد اینک خموشم

صدایی از پی درد است جانم                            چنان سوزاند اینک استخوانم

شعر درباره آب روان

صدای شر شر آب است مظلوم                                که بی رحمانه اینک گشته محکوم

صدایش یک پیام آرد برایم                              که جانان پدر من کم بهایم

شعر درمورد آب

اگر قدر و بهایم را ندانید                                سرود مهربانی را نخوانید

به من ظلم و ستم کردید بسیار                            طبیعت می شود یک باره بیمار

شعر در مورد آب و آتش

صدایم کن صدایم کن به گوشم                         طنین زندگی را می فروشم

صدایم کن که من بس پر بهایم                             یقین من هدیه از سوی خدایم

شعر در وصف آب

بدان این قصه را آنگه شوم شاد                          که عالم را کنم من خوب آباد

جهان خوان کرم گردید یاران                             پر از لطف و نعم گردید یاران

شعر آب

آب را گل نکنیم :

در فرودست انگار، کفتری می خورد آب .

یاکه در بیشه دور، سیره ای پر می شوید .

یا در آبادی، کوزه ای پر میگردد .

شعر آبی خاکستری سیاه

 آب را گل نکنیم :

شاید این آب روان، می رود پای سپیداری، تا فرو شوید اندوه دلی .

دست درویشی شاید، نان خشکیده فرو برده در آب .

زن زیبایی آمد لب رود،

آب را گل نکنیم : روی زیبا دو برابر شده است .

شعر آب را گل نکنیم

چه گوارا این آب !

چه زلال این رود !

مردم بالا دست، چه صفایی دارند !

چشمه هاشان جوشان، گاوهاشان شیر افشان باد !

من ندیدم دهشان ،

بی گمان پای چپرهاشان جا پای خداست .

ماهتاب آنجا، می کند روشن پهنای کلام .

بی گمان در ده بالا دست، چینه ها کوتاه است .

غنچه ای می شکفد، اهل ده با خبرند .

چه دهی باید باشد !

کوچه باغش پر موسیقی باد !

مردمان سر رود، آب را می فهمند .

شعر آبی

ای تو در کشتی تن رفته به خواب
آب را دیدی نگر در آب آب

شعر آب روان

تا بزانویی میان آب جو
غافل از خود زین و آن تو آب جو